Benz Accy Khor Khai ใหญ่ ยาววววว

รู้สึกว่าห่างหายจากการอัพสเปซไปนานมากกกๆๆๆๆๆ วันก่อนอัพสเปซคน.แล้วไปบอกคนอื่นว่าอัพสเปซแล้ว เค้าเข้าใจผิดกันนึกว่าอัพสเปซตัวเอง เลยเพิ่งมานึกได้ว่าไม่ได้แตะสเปซตัวเองเลยนี่หว่า

 

ตั้งแต่เปิดเทอมมารู้สึกว่ายังไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย ไอ้ตอนจะสอบเทอมที่แล้วก็นั่งอ่านหัวจะระเบิดเพราะไม่ค่อยได้เข้า ก็สัญญากับตัวเองว่าให้ตรงนี้มันเป็นจุดต่ำสุดละกัน เทอมใหม่ต้องตั้งใจกว่าเดิม สุดท้ายก็ยังเป็นแบบๆเดิม(ดีไม่ดีจะแย่กว่าเดิมซะอีก) วันอื่นๆก็เข้าเยอะอยู่นะ แต่พุธ-ศุกร์นี่เปอร์เซนต์การเข้าเรียนน้อยมากกกกกกก ชอบหาข้ออ้างให้ตัวเองที่จะโดดตลอด(แต่บางทีมันก็ติดจริงๆแหละ) เมื่อไรมันจะมีจุดเปลี่ยนในชีวิตเกิดขึ้นว้าาาา

 

ต่อจากนี้จะพยายามเข้าสู่ฤดูลดน้ำหนักอีกทีละ ตั้งแต่เปิดเทอมมาได้ไปออกกำลังกายจริงๆน้อยมาก ว่ายน้ำทีนึง วิ่ง 2-3 วัน ตีแบดวันนึง กินแหลกแดกกระจาย แต่ไม่ยักกะอ้วนขึ้นเท่าไร สงสัยทำนู่นทำนี่เยอะด้วยมั้ง กลับบ้านไปแม่ทักว่าเหมือนลงซัก 5 กิโล จริงๆลงแค่โลครึ่ง เดี๋ยวจะเข้าช่วง Accy game ละ (11-20 ธ.ค.) คงได้ออกกำลังกายมากขึ้น เป้าอยากได้ซักเกือบๆเท่าตอนม.ปลายก็พอ เอาแบบก่อนไป USA นะ แบบตอนกลับมาแล้วนี่ไม่ไหว

 

พูดถึง USA ก็ดีใจว่ะ ซัมเมอร์นี้จะได้ไปละ ไปทำงานเป็น Life Guard ที่ Disney World เมือง Orlando รัฐ Florida อัตราค่าจ้าง 8.6$/ชม. ก็ถือว่าเยอะดีอะ ถ้าทำงานในสวนสนุกธรรมดาได้ 7.5 เอง แต่ที่พักก็แพงใช้ได้ 89$/คน/week กะจะออกเดินทางจากเมืองไทย 17 มีนา ทำงานเสร็จวันที่ 5 มิถุนา เบ็ดเสร็จรวมแล้วจะได้ทำงานประมาณ 11 สัปดาห์ แล้วก็อยู่เที่ยวต่ออีกนิดนึง อยากไปแล้วเนี่ย คิดถึงอาหาร คิดถึงการ shopping อยู่ที่เมืองไทยเป็นโรคอะไรไม่รู้ ไม่ชอบซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องแต่งกายต่างๆเท่าไร รู้สึกว่ามันแพงมั้ง แต่อยู่อเมริกานี่ขาช็อปเลย ไปห้างทีไรนี่ดูเสื้อผ้ารองเท้าหลายชม.เลย ขนาดยังไม่ได้ไปยังวางแผนไว้ตั้งเยอะละ ว่าจะซื้อไรกลับมามั่ง

 

แล้วก็มานั่งนึกถึงตอนไปแลกเปลี่ยน รู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตไม่เยอะเท่าที่ควร รู้ซึ้งถึงคำว่า"ฉันหวังเก็บอะไรไปมากมาย  สุดท้ายให้กระดาษฉันกระดาษแผ่นเดียว" จริงๆ เห็นเพื่อนๆใช้ชีวิตกัน enjoy มากกกก แล้วกรูต้องมานั่งตะบี้ตะบันเอา diploma แผ่นเดียว เขียนเข้าไป essay วิจารณ์วรรณกรรม, ท่อง declaration of independence, รัฐธรรมนูญมาตราต่างๆ, research สารพัด กว่าจะจบได้ ไปเที่ยวนี้ขอเอาคืนช่วงชีวิตที่หายไปซักหน่อย 555555+

 

ช่วงนี้ก็รู้สึกว่าชีวิตเป็นของตัวเองมากขึ้น ได้ใช้เวลากับตัวเองเพิ่มขึ้น ไม่ต้องไปแคร์คำพูดคนอื่นมากมายตราบใดที่ไม่ไปทำให้ใครๆเดือดร้อน เติมพลังชีวิตในแต่ละวันด้วยบางสิ่งบางอย่าง นึกถึงคำพูดของสุที่เคยบอกตอนเรามีปัญหาที่เมกาว่าเราต้อง careless กว่านี้ เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นคนที่ careful เกินไป ทำให้ชีวิตมันเป็นของเรามากกว่านี้

 

สู้ๆๆต่อไปนะ

 

 

 

 

อัดอั้นใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทนไม่ไหวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ในที่สุดมันก็จบลงจนได้ เย้ๆๆๆๆ ช่วงนี้เหมือนปลดปล่อย รู้สึกว่าตัวเองแบกอะไรๆในหัวมา 1 เดือนเต็ม เรื่องนู้นเรื่องนี้เต็มไปหมด ตอนนี้โล่งงงงแล้ว

 

สรุปเรื่องสอบมิดเทอมละกัน

 

AC311 - คะแนนออกแล้วววว ตอนแรกอ้นมาบอกใจหายไป 0.5 วิ คือคะแนนมันเต็ม 180 ไง ละคราวนี้ไอ้เราก็โง่ ไม่รู้ว่าเค้าประกาศแค่ครึ่งเดียวก่อน ได้ยินมาว่าได้ 42.... ช็อคเลยดิ จนมารู้ทีหลังว่าได้ 42 จาก 90 เท่า mean พอดีเด๊ะๆ แต่ก็ต้องกลับมาไฟท์ต่ออยู่ดี

 

MK201 - หุๆๆๆ ตอนแรกก็ว่ามันเป็นวิชาชิวนะ ดั๊นๆๆๆๆๆ มาสอบก่อน AC311 วันนึง ตายห่าดิคับ ตกมีนเป็นที่เรียบร้อย ไม่เป็นไร วิชานี้ ไม่เครียดๆ

 

EG241 - สุดยอดความหวังหนึ่งเดียวในเทอมนี้ ชิวสุดแล้ว ฟัง-พูด ไอ้ตอนพูดไม่ได้เตรียมซักเท่าไรหรอก อาศัยสดอย่างเดียว แต่ตอนสอบ Listening ทำได้เกือบหมดอะ ดีใจๆ

 

AC313 - ไฟท์เอาคืนสุดท้ายก่อนสอบ นอนไป 2 ช.ม. ไปนั่งทำ 2 ช.ม.แรกเบลอ มาปิ๊งเอาช.ม.สุดท้าย(จะทันมั้ยล่ะนั่น) ลุ้นหนักอีกตามระเบียบ

 

BA202 - เซ็งมากที่สุดแล้วอันนี้ ก็อ่านมาพอควรนะเว้ย เยอะด้วย แค่ไม่ได้เข้าเรียน(สม) เซ็งตรงที่พลาดง่ายๆนี่แหละ พลาดเยอะด้วย ปลงเลยอันนี้

 

EC213 - ตัวสอบตัวสุดท้าย วิชานี้ก็เข้ามั่งไม่เข้ามั่ง นั่งลุยช่วงท้าย ทำได้มากกว่าที่คิดไว้อะ สบายใจละ

 

เห็นสภาพตัวเองแต่ละวิชาแล้วเซ็ง ทำไงได้ ได้แต่กลับมาสู้ในอีกครึ่งนึงที่เหลือ หวังว่าเปิดเทอมมาอะไรๆคงจะดีกว่านี้ นี่ถ้ามันให้เรียนต่อเลยนี่ตายชัวร์
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สอบเสร็จก็ต้องรอรับน้องต่ออีก ไปก่อนน้องๆ 2 วันไปดูสถานที่เตรียมทำกิจกรรม ปีนี้กิจกรรมโดนเลื่อนกระจาย เลยเอา accy night มาผสมปนเปกับรับน้อง มั่วซั่วไปหมด ปัญหาก็เยอะแยะ อุบัติเหตุก็เยอะ แต่เหนื่อยแล้วก็มีความสุขดี อย่างน้อยสิ่งที่ทำไปมันก็ไม่สูญเปล่า เซ็งตัวเองนิดหน่อยที่สภาพจิตใจไม่มั่นคง เดี๋ยวเป็นนู่นเป็นนี่ ไร้สาระ

แอบฮา+เครียดนิดนึง รู้ตัวนะเว้ย ว่าน้ำหนักขึ้นมาเยอะ แต่นี่คนมาทักเป็นแสน ไม่ลดก็ไม่ได้อีกอะดิ ละตอนพี่ๆมาบายศรีแต่ละคนนี่ โหย "น้องเบนซ์ พี่ขอร้อง ไดเอ็ตเถอะ" เหอๆๆ เครียดดดด ละทีเวลาคนอื่นเอารูปตอนเด็กๆมาดูกันจะแบบว่าปัจจุบันดูดีกว่ามากมาย มีกรูคนเดียวใช่ปะเนี่ย ที่เอารูปตอนม.ปลายมาละคนจะแบบ

 

"นี่เบนซ์เหรอ จริงป่าว?"
"เบนซ์เคยผอมขนาดนี้ด้วยเหรอ?"
"ตอนเด็กน่ารักกว่าตอนนี้นะ"
"กลับไปเรียนร.ด.เลยแก"

 

เป็นการโดนชมที่เครียดที่สุดในโลก ปิดเทอมนี้แหละ เอาจริงละ วันนี้เพิ่งไปวิ่งมา 4 กิโล แล้วแบบไปกินข้าวกะที่บ้านสั่งสลัดจานเดียวมากิน ซวยเลยทีนี้ โดนถาม จะอิ่มเหรอ? เอานู่นเพิ่มป่าว? เอาอันนี้เพิ่มมั้ย? จะลดทีนี่มารผจญเยอะจริง ยังดีจิตใจเข้มแข็ง หยุดอยู่แค่นั้น คราวนี้ไม่กล้าอดจนเป็นโรคกระเพาะเหมือนคราวที่แล้วละ ทรมานโคตร
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สรุปเรื่องที่ต้องทำปิดเทอมนี้
- ใบขับขี่รถยนต์
- ใบสด.ไรซักอย่าง จัดการให้เรียบร้อย (เรียนร.ด.มา 2 ปี กลับมาจากเมกาดันขี้เกียจเรียนต่อ ซวยเลย)
- บัตร ATM ใหม่
- อ่านหนังสือ
- ลดน้ำหนัก (เอาให้คนทักให้ได้ว่าปิดเทอมไปทำไรมา)
- ทำให้ตัวขาวขึ้น รับน้องมาดำโคตรๆๆๆของโคตรๆๆ กลางวันจะอยู่แต่ในบ้านละ 3 อาทิตย์นี้

 

ไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะเพื่อนๆ

 

ป.ล. อยากไปเวิร์ค ยังไม่รู้จะได้ไปรึเปล่า รอคำตอบจากเพื่อนอยู่

ดีใจว่ะ จะได้ปิดเทอมยาวละ ถึงจะรู้สึกแปลกๆนิดๆก็เหอะ ที่พอสอบมิดเสร็จแล้วจะได้หยุดยาว

 

35 วันที่จะได้หยุดนี้ก็อยากให้ชาร์จพลังให้เต็มอีกครั้งจิงๆ ไม่รู้เดี๋ยวนี้เป็นอะไร เจอนู่นนิดเจอนี่หน่อยเดี๋ยวก็เหนื่อย เดี๋ยวก็ท้อ

สภาพจิตใจก็ไม่ค่อยคงที่ แค่ 1 อาทิตย์สามารถรู้สึกได้หลายรูปแบบ เหมือนทะเลโดนลมพัดไปพัดมา ไม่ค่อยสมกะเป็นตัวเองเลย

 

หวังว่ากลับมาลุยหลังกลางภาคคงจะดีขึ้น

 

-----------------------------------------------------------------------

 

วันก่อนไปลองสอบสัมภาษณ์ไป Work & Travel ของ Global Student Network ดู ตอนแรกกะจะไปสอบเล่นๆแหละ จริงๆอยากลองวัด skill ภาษาของตัวเองมากกว่า

ตอนกลับจากเมกาใหม่ๆรู้สึกว่าตัวเองเก็บอะไรมาได้น้อยกว่าที่ควร แต่พอได้มาใช้ในการทำงานบางอย่างก็รู้สึกว่ายังพอใช้งานได้ ยิ่ง EG 241 อาจารย์แนะนำให้ไปสอบ exempt ตอนอาจารย์สัมภาษณ์ยิ่ง proud ใหญ่ แต่พอเริ่มเรียนมาเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เราเก็บสะสมมา สิ่งที่เราพยายามมามันยังไม่พอที่จะนำมาเป็นจุดเด่นได้ เลยลองนึกหาวิธีที่จะ improve สกิลภาษาตัวเองซะหน่อย

 

ไปซัมเมอร์เก็บ EL ที่อังกฤษ? - ไม่ไปแน่นอน อยากไปอังกฤษก็จริง แต่อยากไปแบบท่องเที่ยวอาทิตย์ 2 อาทิตย์มากกว่า แถมแพงอีกตะหาก ไปก็ไม่รู้จะอยู่ยังไง

ไปเรียนภาษาตามสถาบันต่างๆ? - ยิ่งแล้วใหญ่ โดนหาว่าทำตัวยุ่งๆตลอดเวลาอยู่ ไม่อยากเอาเวลาไปผูกมัดกับอะไรทั้งสิ้น

 

แล้ว work ล่ะ?

 

ได้ทำงาน ได้เงิน ได้ประสบการณ์ ได้เที่ยว ได้อยู่กับเพื่อน ของแถมเยอะแยะมากมาย ทุกอย่างที่กล่าวมาสามารถชดเชยส่วนที่ขาดหายไปสมัยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนได้ดีเลยด้วย

 

ว่าแล้วก็ไปสัมภาษณ์ดูซะเลย ตอนแรกกรอกใบสมัครไปบอกว่าไป AFS มาแล้วเค้าบอกว่าไม่ต้องสัมภาษณ์ละ ให้ไปเลย 55555555 เลยบอกว่าขอสัมภาษณ์ก่อนเหอะพี่ ก็ได้ A มา สามารถเลือกทำงานที่ไหนก็ได้ เลยน่าจะเลือกทำ Universal Studio, Florida ตามแพรว ส้มโอ เฟิร์นไป มันเป็นสวนสนุกที่ดูยิ่งใหญ่ดี ระบบองค์กรน่าจะดีด้วย ที่พักก็ดี เสียแค่ค่าครองชีพอาจจะสูงไปหน่อย ไม่เป็นไร แค่ประสบการณ์ก็คุ้มแล้ว

 

------------------------------------------------------------------------

 

บอลมาซะละ อาเจน-บราซิล พลาดไม่ได้ พอแค่นี้ก่อนดีกว่า 

เปิดเทอมแล้ววววววววววววว

 

เปิดโคตรเร็วเลยปีนี้ เพิ่งเจอน้องไม่ทันไรเลย ยังไม่ทันรู้สึกว่าปิดเทอมเลยด้วย ตั้งแต่งานปัจฉิมก็เข้าๆออกๆท่าพระจันทร์ตลอด กลับบ้านจริงๆ 10 กว่าวันเองมั้ง

 

แรกพบมาก็งงๆ น้องมาเยอะมาก ไหนจะ BBA อีก ไม่ได้อยู่ที่โต๊ะตลอดด้วย ต้องทำงาน PR ไปด้วย จำใครไม่ค่อยจะได้เลย พอเพิ่มซ้อมร้องเพลงไม่ทันไรก็ต้องไปทำรับเพื่อนใหม่ต่ออีก เหนื่อยได้อีกๆ งานพี่เลี้ยงหนักโคตรๆ ไปฝึกรด.ยังไม่เหนื่อยเท่านี้เลย

 

ตอนนี้ก็ซ้อมร้องเพลงตลอดเลย ได้ motto มาว่า "เหนื่อยกายไม่เท่าเหนื่อยใจ" เจอคนบางคนบ่อยๆก็ไม่ไหวว่ะ

15 -16 -17 On the trip to ประจวบ!!!

 

สำหรับทริปนี้ก็ หนุกหนาน ฮาแตก พุงกาง

 

ก่อนไปไม่ได้นอนเลยซักนิด นัดกัน 7 โมงครึ่ง สนามกีฬาแห่งชาติ เหอๆๆ ต้องออกจากทุ่งรังสิตตั้งแต่ 6 โมง ต้องตื่นตี 5 เวลานอนปกติตี 4 อย่านอนเลยงั้น นั่งเล่น VAIO ไอ้น๊อตไปเรื่อยรอเวลา ตีห้าปั๊บก็แพ็คกระเป๋าอาบน้ำแต่งตัว นัดแทกซี่ไว้ 6 โมง 10 ไปที่ BTS หมอชิต ไปถึงตั้งแต่ 6.40 กว่าไอ้ณิวจะมาล่อไป 7.10 แทบหลับ ก็ไปขึ้นรถตู้ที่สนามกีฬาแห่งชาติ บนรถตู้กะว่าจะหลับยาว ดันไม่หลับซะอีก เฮ้อออ จะมีแรงเหลือป่าววะ ตอนแว้บปั๊มก็มีฮือฮานิดหน่อย เจอนุ่น วรนุช ผู้ชายหันตามกันใหญ่ แล้วก็แวะ Big C เพชรบุรี ซื้ออุปกรณ์ยังชีพ ผู้ชายหมดกันไป 200 กว่าๆ

 

กว่าจะไปถึงก็บ่ายๆเลยแหละ วนหาแป๊บนึงกว่าจะเจอที่พัก ไปถึงทีแรกอึ้งกันเป็นแถบ ตึกแถว 2 คูหา 2 ชั้นครึ่งชายทะเลที่มีแต่เรือประมง ตอนท้ายถึงบางอ้อว่ายังไม่ใช่ที่ๆจะไปรับน้อง ปุ๊ยตั้งสมญานามที่แห่งนี้ว่าเป็นแก๊กแรก ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ แก๊กต่อไปเป็นโรงแรม+บังกะโลเล็กๆ ชายหาดมีแต่เรือประมงเช่นกัน เดินดูห้องกันแล้วแบบ ไม่ไหวๆ ก็ไปที่ต่อไปที่เรียกว่า "ห้องเย็น" ชายหาดดูดีมาก แต่ยังไม่ใช่ที่พัก จนถึงจุดหมายปลายทางสุดท้าย Camp Smart หว้ากอ ใช้ชื่อแบบกลัวเค้าไม่รู้ว่าเราเข้าคณะนี้กันมายังไง(มุข by ปุ๊ย) ก็เป็นสถานที่ที่โต๊ะข.ไข่จะไปรับน้องต่างจังหวัดกันในปีนี้ ดูที่พักแล้วก็โอเคนะ ไม่ถึงกับดีมาก ชายหาดไม่สวยเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ถึงกับสกปรกแล้วก็ไม่มีเรือประมง แต่คืนนี้ยังไม่ได้นอนที่นี่ มีคนจองไว้แล้ว เลยไปนอนที่แก๊กแรก ก็เอาของไปเก็บ แล้วก็ไปเล่นน้ำที่อ่าวมะนาวกัน ทรายสวย น้ำใส แต่โคตรตื้นเลย เดินไป 100 กว่าเมตรยังจมไปแค่ครึ่งตัว ก็ถ่ายรูปแล้วก็เล่น mug war กัน มันโคตรๆ แล้วก็ไปหาอาหารทะเลกินกันที่ร้าน รับลม อาหารช้าโคตรๆๆๆๆๆๆของโคตรๆๆ กว่าจะมาแต่ละอย่าง กินเสร็จก็กลับมาที่พัก ซื้อน้ำแข็งเตรียมพร้อมสำหรับค่ำคืน นั่งชิวชายทะเลกันพร้อมก่อกองไฟไปด้วย ได้บรรยากาศจริงๆ

 

วันที่ 2

 

ตื่นซะเช้าเลย เมื่อคืนก็นอนดึกนะ แต่พอเพื่อนๆตื่นแล้วนอนต่อไม่ไหว ยังกะนกกระจอกแตกรัง ก็ลุกขึ้นมาเล่นคอมน๊อตแป๊บนึง แล้วก็ไปกินส้มตำ คอหมูย่าง อร่อยดี ซัดซะอิ่ม เสร็จก็กลับมาเล่นไพ่บนห้อง ก่อนจะโยกย้ายของไปสถานที่ที่ไปดูไว้เมื่อวาน ไปถึงก็นั่งคุยงานกันถึงโปรแกรมที่จะทำ 3-4 วันนั้น คุยเสร็จก็เล่นน้ำทะเล คนละเรื่องกับอ่าวมะนาวเลยที่นี่ น้ำลึก เย็น เดินไป 60 กว่าเมตรก็เจอโคลนอีก สงสัยคงมีพื้นที่ทำกิจกรรมได้ไม่ลึกมาก เล่นทะเลเสร็จก็ไปอาบน้ำ แล้วก็มาทำอาหารกัน เป็นครั้งแรกที่เอาถ่านไปจุดไปกะเตาแก๊ส ง่ายดีว่ะ ก็ปิ้งปลาหมึก กุ้ง ปู BBQ กินกัน อร่อยๆ แต่ข้าวเปล่าเหลือเพียบเลย กับข้าวน้อย กินเสร็จก็เดินหาสถานที่วัดใจตอนกลางคืน เป็นบ้านน่ากลัวโคตรๆ เสร็จงานก็มานั่งพริ้วกันต่อ วันนี้ของหนักด้วย เล่นเอามึนซะ กว่าจะได้นอนก็ตี 3-4

 

ตื่นเช้ามาด้วยอาการมึนหัว ก็ไปเล่นไพ่แป๊บนึงแล้วก็เก็บของกลับ ขากลับมีรถตกสะพาน เลยติดโคตรยาว กลับถึงรังสิตเกือบ 3 ทุ่ม

 

ก่อนจบขอ Give Credit ซะหน่อย

 

Special Thank

 

ณิว ช่างกล้อง ถ่ายรูปเพื่อนๆ เลยไม่มีรูปตัวเองซะ 555+

วิว หาสถานที่ จองรถ ทำทุกๆอย่างๆ

ปู For the word ใจหมา หุหุ

ปุ๊ย For the word "Super แก๊ก & พริ้ว"

also น๊อต อาร์ม อ้น จือ หวาน หญิง and เต้(exchange student) เพื่อนร่วมทริปทุกๆคน หนุกมากๆ

 

ไปเที่ยวกานอีกเหอะๆๆๆๆๆๆ